Papugi od wieków fascynują ludzi swoją inteligencją, zdolnością do naśladowania dźwięków i pięknym upierzeniem. Wśród setek gatunków tylko niektóre stały się popularnymi towarzyszami człowieka. Choć odkryto ponad 400 gatunków papug, to w naszych domach spotkać można zaledwie kilkadziesiąt z nich. Mniejsze papużki cieszą się dużą popularnością ze względu na swoje niewielkie rozmiary. Średnie i większe papugi wymagają ogromnej przestrzeni, a najlepiej domu z ogrodem i wolierą. Poniżej zaprezentowane zostaną najpopularniejsze gatunki małych papużek, które mogą być hodowane w domach i mieszkaniach.
Tekst i zdjęcia: Ada Włoch z wykształcenia biolog, technik weterynarii, zoopsycholog zajmujący się papugami, prowadzi kanał na Youtube Parrot Planet
oraz dwa blogi o życiu z papugami, prywatnie opiekunka sześciu adopciaków.
.
NIMFY
Foto. archiwum własne
Nimfy to jedne z najłagodniejszych i najbardziej towarzyskich papug. Znane są ze swojego charakterystycznego gwizdania, a niektóre samce potrafią nauczyć się prostych melodii czy słów. Nimfy żyją w ogromnych stadach i najlepiej czują się w towarzystwie innych papug. Stąd zaleca się trzymanie przynajmniej dwóch nimf razem. Można też pokusić się o cztery czy sześć sztuk. Oczywiście, jeśli mamy wystarczająco dużo miejsca, bowiem przy parce nimf musimy przygotować klatkę, która w podstawie będzie miała przynajmniej 100 cm długości. Nimfy zalicza się do średnich papug, choć ważą zaledwie 80-120 gramów. Żyją około 15-25 lat. Ich łagodne usposobienie zachwyca miłośników papug. Niestety ptaki te wydzielają puder, który może uczulać. Dlatego też, jeśli mamy w domu alergika, powinniśmy zrezygnować z nimf na rzecz innych niepudrujących papug. W ich diecie dominują nasiona zbóż i traw. Papużki faliste i nimfy żerują na podobnych terenach, dlatego ich dieta jest bardzo zbliżona. Nimfy uwielbiają tłuste nasiona, ale należy je ograniczać, by nie doprowadzić do nadwagi i związanych z nią problemów. Idealne zabawki dla nimf są wykonane z delikatnych materiałów takich jak korek, wiklina, karton, szyszki, tektura, trawa morska czy włókna palmy.
PAPUŻKI FALISTE
Foto. archiwum prywatne
Papużki faliste są jednymi z najmniejszych papug trzymanych w domach, ale nadrabiają to niezwykle energicznym usposobieniem. Są to ptaki stadne, które najlepiej czują się w towarzystwie innych papug. Nie zaleca się trzymania ich pojedynczo. Świetnie będą się dogadywały w parach lub większych stadach, np. cztery czy sześć sztuk. Papużki faliste pochodzą z Australii, żyją ok. 15-20 lat, ważą zaledwie 30-40 gramów, dlatego trzeba być ostrożnym, by nie zrobić im krzywdy. Jest to szczególnie ważne, jeśli mamy w domu małe dzieci, które również chcą mieć kontakt z papużkami. Papużkom falistym wystarczy klatka o wielkości mniej więcej: 78x48x81 cm. Oczywiście, jeśli jesteśmy w stanie zaoferować większą klatkę, to powinniśmy to zrobić. Papugi powinny spędzać poza klatką przynajmniej cztery godziny dziennie i jest to absolutne minimum. Ptaki te żywią się nasionami traw i zbóż, ich dieta jest niskotłuszczowa i zróżnicowana. W okresie wiosennoletnim możemy zbierać dla papug różne dary natury (mniszek lekarski, stokrotki, włośnicę, kupkówkę, życicę czy tymotkę). W diecie powinny dominować kiełkujące nasiona, zieleniny, trawy i zboża. Papużki faliste dość trudno przekonać do warzyw czy owoców, dlatego cierpliwość jest tutaj wskazana.
NIEROZŁĄCZKI
Foto. archiwum prywatne
Nierozłączki są bardzo energiczne, lojalne wobec swojego partnera i często budują z nim silną więź, stąd też ich nazwa. Ptaki te tworzą więzi na całe życie. Są bardzo uczuciowe, energiczne i towarzyskie, jednak bywają też niezwykle terytorialne. Nie zaleca się trzymania ich stadnie w domu w jednej klatce, ponieważ w okresie lęgowym może dojść do bójek. Jeśli marzy nam się większe stado nierozłączek, powinniśmy zainwestować w przestronną wolierę. Nierozłączki należą do niezwykle głośnych papug, szczególnie biorąc pod uwagę ich niewielkie rozmiary. Nierozłączki ważą bowiem ok. 40-60 gramów. Żyją od 15 do 20 lat. Są to papugi krótkoogoniaste (w przeciwieństwie do papużek falistych i nimf), jednak ich klatka powinna być duża i przestronna, ponieważ są to niezwykle energiczne zwierzęta. W podstawie klatka powinna mieć przynajmniej 80x60cm. Ptaki te występują w wielu barwnych odmianach, które cieszą oko właściciela. Nierozłączki pochodzą z terenów Afryki, więc ich dieta będzie się nieco różnić, jeśli porównamy ją do papużek falistych czy nimf. Dieta nierozłączek również musi być lekkostrawna i niskotłuszczowa. Dobrze sprawdzą się wszelkie nasiona traw i zbóż, do tego świeża zielenina, warzywa, owoce i kiełkujące ziarna. W sezonie wiosenno-letnim możemy również zbierać nasze rodzime rośliny, by zapewnić urozmaicenie diety. Samice nierozłączek słyną z szatkowania liści czy kartek papieru, które wkładają między sterówki swojego ogona, by następnie zanieść je w miejsce gniazdowania. W sezonie lęgowym u nierozłączek mogą wystąpić zachowania agresywne związane z obroną terytorium gniazdowania czy obrony partnera.
WRÓBLICZKI
Foto. archiwum prywatne
Są to niewielkich rozmiarów papużki pochodzące z Ameryki Środkowej i Południowej. Ważą zaledwie 30-40 g, co czyni je najmniejszymi papugami, które są trzymane w domach jako zwierzęta towarzyszące. Żyją około 15-20 lat. Dieta tych papug powinna być niskotłuszczowa i niskokaloryczna, zaleca się podawanie nasion traw, zbóż (np. amarantus, kanar, proso, etc.). W diecie wróbliczek mogą pojawiać się owoce, jednak powinny one stanowić niewielki procent posiłku. Warto stawiać na owoce jagodowe, takie jak maliny, jagody, borówki, porzeczki, etc. które mają najmniej kalorii, a najwięcej wartości odżywczych. Wróbliczki to niezwykle ciekawskie i aktywne papugi, dlatego w swojej klatce czy na placu zabaw powinny mieć możliwość żerowania i eksploracji. Drobne dzioby wróbliczek świetnie sobie poradzą z szyszkami, kartonem, tekturą, trawą morską, włóknami palmy czy korkiem. Wróbliczki potrafią być niezwykle terytorialne, dlatego zaleca się trzymanie ich parami. Jeśli chcemy stworzyć stado wróbliczek, musimy zainwestować w przestronną wolierę. Mają duży temperament i często nie zdają sobie sprawy ze swojego niewielkiego rozmiaru, dlatego należy uważać i pilnować ich w trakcie lotów po pokoju, ponieważ potrafią wszędzie zajrzeć. Wymagają dużo uwagi, zabawek i przestrzeni do eksploracji. Ich klatka wielkościowo powinna być zbliżona rozmiarem do klatek papużek falistych. Jednak, jeśli jesteśmy w stanie postawić większą klatkę, powinniśmy to zrobić.
RUDOSTERKI
Foto. archiwum prywatne
Rudosterki to bardzo inteligentne, ciekawskie ptaki. Uwielbiają interakcję, są zabawne, ale też wymagające pod względem stymulacji umysłowej. Rudosterki to częsty wybór opiekunów, którzy łakną inteligentnych papug, ale nie mają miejsca na większe gatunki, takie jak ary czy amazonki. Do rudosterek należy kilka popularnych gatunków: rudosterka czerwonobrzucha, rudosterka zielonolica, rudosterka emmy, czy mniej popularna rudosterka błękitnoszyja. Papugi te świetnie czują się w parach, ale mogą być też trzymane w cztery czy sześć sztuk. Są to radosne, wesołe i ciekawskie ptaki. Potrafią jednak dziobnąć, szczególnie kiedy nie rozumiemy ich mowy ciała, czy tego, co chcą przekazać. Rudosterki nie należą do cierpliwych papug, ich inteligencja każe im eksplorować środowisko. Potrafią wejść wszędzie, dlatego należy uważać, by nie zostawiać szpar np. przy szafie czy pod meblami. Rudosterki pochodzą z Ameryki Południowej. Żyją około 15-30 lat. Ich dieta wymaga różnorodnych źródeł błonnika, warzyw i owoców. Dieta powinna być niskotłuszczowa i niskokaloryczna, by nie pobudzać tych ptaków do lęgów. W sezonie wiosenno-letnim można przynosić do domu wiele bezpiecznych roślin czy kwiatów w celu urozmaicenia diety. Mniejsze gatunki rudosterek (Rudosterka Emmy) mogą ważyć tyle co papużka falista, większe gatunki mogą osiągać wagę porównywalną do nimf. Klatka dla pary rudosterek powinna mieć przynajmniej 100 cm w podstawie, jednak zaleca się więcej, z racji niezwykłej aktywności tych papug. Są to ptaki wszędobylskie, uwielbiające zabawę, wspinaczkę czy eksplorację. Przygotowanie placu zabaw dla rudosterek wymaga zaangażowania i kreatywności, by zapewnić odpowiedni poziom stymulacji i nie doprowadzać do nudy. Znudzone rudosterki potrafią przenikliwie krzyczeć, a ich piski słychać z oddali. Dlatego, jeśli mieszkamy w bloku, możemy mieć problem z sąsiadami.
Podsumowanie
Jeśli planujesz zakup lub adopcję papugi, pamiętaj, że:
- To długoterminowe zobowiązanie. Zapewnienie odpowiednich warunków to klucz do szczęśliwego życia zarówno papug, jak i opiekunów.
- Wszystkie gatunki papug są stadne i nie powinny być trzymane w pojedynkę. Decyzja o przyjęciu papugi do domu powinna być świadoma i poprzedzona dokładnym zapoznaniem się z jej potrzebami.
- Wszystkie papugi wymagają odpowiedniego towarzystwa, stymulacji umysłowej, aktywności fizycznej i właściwej diety.
Papugi potrafią skraść serce człowieka, jednak nie będą się nadawały dla każdego. Potrafią być niezwykle głośne, uparte, a do tego mocno bałaganią. Jeśli lubisz porządek, spokój i ciszę w domu, postaw na inne zwierzęta, bowiem papugi będą dla Ciebie irytujące. Wybór odpowiedniego gatunku warto skonsultować z „papuziarzami” czy zoopsychologiem lub behawiorystą papug, który pomoże w dopasowaniu gatunku do Twoich potrzeb.