tresura

Chociaż model czterech aspektów wychowania powstał jako pomoc w przygotowaniu programu wychowawczego dla szkół, a więc z myślą o uczniach, równie dobrze może posłużyć… właścicielom psów. Oto na czym polega ta koncepcja i dlaczego warto uwzględnić jej założenia, jeśli chce się wesprzeć swojego pupila w stawaniu się najlepszą wersją siebie.

My ludzie wiemy lepiej! My ludzie różnimy się od siebie – wyglądem, charakterem, sposobem bycia. Bardzo rzadko zgadzamy się z myślami „mój pies wie, czego chce”, „mój pies nie rozumie”, „mój pies się boi” czy też „mój pies źle się w tym miejscu czuje”, nie mówiąc już o czymś bardziej skomplikowanym, jak na przykład „co mój pies myśli”, „co czuje” albo czy odczuwa ból. Przypisywanie psom intencji i emocji do tej pory nadal często uważa się za totalną bzdurę.

W większości przypadków, kiedy psy robią coś, czego nie chcemy, żeby robiły – np. zjadają śmieci podczas spaceru albo skaczą na mijanego sąsiada – zwykle z naszych ust wyrywa się głośne „nie!”. Niech pierwszy rzuci kamień ten, komu nigdy się to nie zdarzyło. A gdyby tak przestać używać słowa „nie”? Ktoś może spytać – ale jak to, czy nie powinienem uczyć swojego psa odpowiedniego zachowania? Oczywiście, ale możesz nauczyć psa podejmowania dobrych decyzji. Zamiast ciągle kontrolować jego zachowanie.